Afronden stage HUMIC

De laatste week en half op Hospital Materno Infantil is me heel goed bevallen!

Het personeel was zoals in het begin nog steeds even vriendelijk en met enkele kwam ik heel goed overeen: Anna, Angela, Luci en Maria-Jesus.

De eerste drie zorgden tijdens elke ‘desayuno-pauze' dat ik niets tekort kwam: tu quieres algunas bizcochos? Quieres cafe? Pocito de tarta? Quieres un bocadillo? Ja hoor, als het van hen afhing, rolde ik terug naar België! Bolleke rond! Ze gaven me ook steeds interessante weetjes over van alles en nog wat: ze wisten onder andere alle uitstekende plaatsjes to be als estudiante zijn.

Maria-Jesus is de hoofdverpleegkundige van de afdeling. Ze was steeds heel geïnteresseerd in de Belgische verpleging en de manier van werken in het ziekenhuis. Ze bofte ook over onze goeie opleiding, want ze vond dat ik voor een 3jaardurende opleiding (tegenover de 5jaardurende opleiding hier) al heel veel wist over pediatrische verpleegkunde... toch een pluim voor artevelde dan maar? J

Naast deze 4 bijzondere personen, kwam ik natuurlijk ook overeen met de andere personeelsleden. Ik werd steeds goed begeleid en oefende mijn Spaans heel goed door de vele beroepsgebonden, maar ook losse babbels.

De omgang met de patiënten ging ook goed. Gezien de jonge leeftijd (<2jaar) was een perfecte Spaanse spraak niet echt nodig en lag het accent vooral op het verzorgend aspect.

De omgang met de ouders liep naar het einde van mijn stage beter en beter. Ik voelde me zekerder wat de taal betrof en durfde spontaan gesprekken aanknopen.

Het verplegen zelf was misschien niet zo uitdagend als ik het gewenst had, want veel technieken mocht ik nog niet uitvoeren gezien ik studente ben. De technieken die ik wel mocht doen, voerde ik normaalgezien wel uit, tenzij mijn begeleidende VPK prefereerde het zelf te doen.

Het liefst stond ik op box 3 (mid-care), daar vonden nog de meeste technieken plaats en had ik de minste ‘dode' momentjes.

Ik heb wel heel graag op deze afdeling gestaan. Heel ongewoon waren de knuffels en de 2 kussen die ik van het personeel kreeg voor mijn vertrek. Zelfs de supervisora verliet even haar bureau om mij gedag te zeggen en het beste te wensen! Ik denk niet dat dit in België ooit voorkomt... Om eens een beeld te scheppen van hoe openhartig en warm de mensen hier zijn> de bijous! Het was toch even slikken bij het dichttrekken van de deur van de afdeling Lactances. Stage part I met gemengde gevoelens afgerond: blij dat meer dan de helft stageuren gelopen zijn en 1 stageopdracht afgewerkt is VERSUS spijtig dat ik de mensen werkzaam op de afdeling niet meer zal zien en dat er alweer 5 weken van mijn Erasmus voorbij gevlogen zijn!