Centro de Salud

Centro de Salud

De ene stage is nog maar pas afgerond en de dag erna sta ik al op een volgende stage. Het belooft een volledig andere stage te worden met gelukkig ook even vriendelijke mensen...

Wat heb ik er gedaan?

Het werk had voor mij 3 luiken: de UAG, de pediatrische consultaties en de overige leerkansen.

De UAG is de afdeling waar volwassen patiënten terecht komen die naar hier doorverwezen werden door hun arts die gevestigd zit op de eerste verdieping van hetzelfde centrum. De handelingen die hier worden uitgevoerd zijn heel gevarieerd: wondzorg, EKG's aanbrengen, inspuitingen toedienen, steunverbanden aanleggen,... Er lopen 2 vaste VPK's en af en toe worden ze bijgestaan door andere VPK's. Uiteraard staan er ook verschillende studenten. Voor mij was dit een ideale afdeling om mijn technieken te onderhouden. Wat hier ook nog bij kwam was dat ik elke ochtend (op de dinsdag na) de mogelijkheid had bloed te prikken bij de volwassenen. De woensdag en donderdag werden er ook kindjes geprikt, maar hier mocht ik enkel toekijken.

Het pediatrisch consult mee volgen was het meest afgestemd op mijn afstudeerrichting ‘pediatrische verpleegkundige'. Enerzijds had je de vaste consulten. Dit houdt de opvolging van de ontwikkeling van het kind in op elk mogelijk vlak: fysiek, psychisch, sociaal. Hier leerde ik goed onderscheid te maken tussen normale evoluties en abnormaliteiten. Anderzijds had je ook de urgente raadplegingen. Dit waren kindjes die op school, thuis,... iets hadden voorgehad, met de mama of papa naar de dokter waren gegaan en terechtgekomen waren bij ons voor de verdere verzorging. Dit was dan weer interessant naar technieken toe.

De overige leerkansen die ik er had waren volgende zaken:

• - 2 dagen mee volgen met de ‘enfermera de enlace'
• - Rugschool bijwonen
• - De infosessies rond moedermelk, bevallen, de eerste babyzorgen,... gegeven door de matrona bijgewoond.
• - Bezoek gebracht aan een schooltje en presentie over gezonde voeding bijgewoond.

Het personeel

Naast de openhartige VPK's werkten er ook tal van andere mensen: receptionisten, dokters, kiné's, auxiliares, poetsvrouwen,... De meest vriendelijke persoon die er werkt, was de hoofdverpleegkundige Fran. Stagedag in stagedag uit, was hij even vriendelijk, enthousiast, geïnteresseerd met de leuze: 'No te preoccupes, tranquillo'

Ik kan dus opnieuw niet klagen over de begeleiding die ik gekregen heb tijdens mijn stage hier! Gracias para todo!

De omgang met de patiënten en co

Gezien ik de patiënten maximum een halfuurtje zag, kon ik niet echt een band opbouwen met hen, maar ik vond het ook wel eens goed enkel losse contacten te hebben, want waar er banden opgebouwd worden, moeten er ook weer afgebroken worden...

Ik heb hier heel veel gehad aan Fran (de overenthousiaste supervisor), aan Tony (die misschien wel ‘droog' was, maar die ik ook kon appreciëren) en aan Ruth (de steeds niezende, maar oh zo vriendelijke jonge VPK). Ze hebben me veel geleerd over het centrum, het Canarische verplegen en het niet-stressend verplegen :p

Nog wat Belgische koekjes afgeven en deze stage zit er ook weer op... Snel, sneller, snelst en dan onze tijd die hier vervliegt op GC! Que pena!

Aan de Fans... :p

Aan onze fans... :p

Onze excuses voor het verwateren van onze blog gedurende de maand MAART... Maar eigenlijk heb je niet zoveel gemist wi. De reden dat de blog plat lag, was omdat we aan het streven zijn gegaan: laptoppen time!

Natuurlijk was het niet dag en nacht stage in combi met opdrachten maken, hier en daar hebben we ook nog funny cosas gedaan:

• Zoals onze vaste afspraak met het zwembad van het centro de deportivo op zaterdag en zondag.
• Onze bijna dagelijksetrip naar de Spar, Alimenfruitof Hiperdino.
• Onze pogingen tot uitgaan die inhouden: fietsen tot aan Club Nautico, de fiets daar sluiten, wandelen tot aan de disco, een verkennende blik werpen terwijl we ‘just passing by' om daarna te besluiten dat er geen kat aan het uitgaan is en we onze schuppe ofkushn en nr bedlehem gaan. Amen!
• Het vastleggen van onze trip naar Fuertaventura
• Mijn wekelijkse tred naar de Mc D, want 1 x per week heb ik eens géén zin om te koken.
• En ik gok dat een winkeltje doen in Triana er ook wel ingezeten zal hebben.

DE grote afwezige is ‘zon zee strand' aan Las Canteras, maar daar zijn we precies niet aan toe gekomen... Het zonnen deden we op ons terras de luxe, het zwemmen in het zwembad en laat ons zeggen dat het zand op onze terras waait (al is het eigenlijk het stof die opwaait van de werken aan de overkant vant straat! :p)

Zoals je ziet folks hebben wij TE weinig genoten van ons verblijf hier, maar we wisten dat de maand april een drukke maand ging worden wat bezoekers betreft, dus konden we maar beter wat goed voorbereid zijn en zorgen dat we op schema zitten. En nOg ben ik aan het stressen rondom al die cosas a hacer... You know me... :-)

Bij deze toch nog eens MIJN EXCUSES!!!

Afronden stage1 HUMIC

Afronden stage HUMIC

De laatste week en half op Hospital Materno Infantil is me heel goed bevallen!

Het personeel was zoals in het begin nog steeds even vriendelijk en met enkele kwam ik heel goed overeen: Anna, Angela, Luci en Maria-Jesus.

De eerste drie zorgden tijdens elke ‘desayuno-pauze' dat ik niets tekort kwam: tu quieres algunas bizcochos? Quieres cafe? Pocito de tarta? Quieres un bocadillo? Ja hoor, als het van hen afhing, rolde ik terug naar België! Bolleke rond! Ze gaven me ook steeds interessante weetjes over van alles en nog wat: ze wisten onder andere alle uitstekende plaatsjes to be als estudiante zijn.

Maria-Jesus is de hoofdverpleegkundige van de afdeling. Ze was steeds heel geïnteresseerd in de Belgische verpleging en de manier van werken in het ziekenhuis. Ze bofte ook over onze goeie opleiding, want ze vond dat ik voor een 3jaardurende opleiding (tegenover de 5jaardurende opleiding hier) al heel veel wist over pediatrische verpleegkunde... toch een pluim voor artevelde dan maar? J

Naast deze 4 bijzondere personen, kwam ik natuurlijk ook overeen met de andere personeelsleden. Ik werd steeds goed begeleid en oefende mijn Spaans heel goed door de vele beroepsgebonden, maar ook losse babbels.

De omgang met de patiënten ging ook goed. Gezien de jonge leeftijd (<2jaar) was een perfecte Spaanse spraak niet echt nodig en lag het accent vooral op het verzorgend aspect.

De omgang met de ouders liep naar het einde van mijn stage beter en beter. Ik voelde me zekerder wat de taal betrof en durfde spontaan gesprekken aanknopen.

Het verplegen zelf was misschien niet zo uitdagend als ik het gewenst had, want veel technieken mocht ik nog niet uitvoeren gezien ik studente ben. De technieken die ik wel mocht doen, voerde ik normaalgezien wel uit, tenzij mijn begeleidende VPK prefereerde het zelf te doen.

Het liefst stond ik op box 3 (mid-care), daar vonden nog de meeste technieken plaats en had ik de minste ‘dode' momentjes.

Ik heb wel heel graag op deze afdeling gestaan. Heel ongewoon waren de knuffels en de 2 kussen die ik van het personeel kreeg voor mijn vertrek. Zelfs de supervisora verliet even haar bureau om mij gedag te zeggen en het beste te wensen! Ik denk niet dat dit in België ooit voorkomt... Om eens een beeld te scheppen van hoe openhartig en warm de mensen hier zijn> de bijous! Het was toch even slikken bij het dichttrekken van de deur van de afdeling Lactances. Stage part I met gemengde gevoelens afgerond: blij dat meer dan de helft stageuren gelopen zijn en 1 stageopdracht afgewerkt is VERSUS spijtig dat ik de mensen werkzaam op de afdeling niet meer zal zien en dat er alweer 5 weken van mijn Erasmus voorbij gevlogen zijn!

Nursing: stageweek 3 - meer en meer uitdagingen!

NURSINGWEEK maandag 22/02 tot vrijdag 26/02

Stage Hospital Materno Infantil (Joliene)

Maandag was redelijk te vergelijken met de voorgaande stageweek. Opnieuw veel toegekeken, weinig zelf gedaan.
Ik heb ontdekt waaraan het ‘weinig te doen hebben' ligt: het is box-afhankelijk. Dinsdag mocht ik namelijk verhuizen naar box3: mid-care. En ik moet zeggen dat deze dag super interessant was voor mij! De patiëntjes die er liggen hebben een moeilijkere pathologie en vragen dan ook meer specifiekere zorgen. Ik had ook het geluk dat er slechts 1 auxiliare en 1 VPK waren> hoe minder mensen in de box werken, hoe meer werk er is voor mij!

Ook woensdag was een drukkere dag dan mijn eerste vier dagen samen: ik stond nu op box1, respiratoire aandoeningen (gelijkaardig met box2). Eerst vond ik het jammer niet meer op mid-care te staan en vreesde ik opnieuw te vervallen naar het eerder trage en saaiere ritme van de eerste dagen, maar achteraf bekeken heb ik opnieuw een goeie stagedag gekend! Er stonden ook hier maar 1 auxiliare en 1 VPK en dit keer voor 8 kindjes. Ik heb dus volop kunnen meehelpen. De VPK liet me heel veel zelf doen, ik mocht onder andere de kindjes alleen aspireren. Ook de auxiliare viel super goed mee: ze gaf enkele terechte opmerkingen, maar benadrukte ook de zaken die ik goed had uitgevoerd. Een leerrijke dag opnieuw.

Donderdag en vrijdag vervolgde ik mijn stage in box 2. Qua technieken nemen de leerkansen toe:

• Meer kinderen krijgen IV-medicatie, dus meer rekenwerk, medicatie optrekken en toedienen!
• Enkele kinderen moesten ook een mantouxtest krijgen.
• Aspireren doe ik nu steeds zonder begeleiding.
• Rectale sonde plaatsen voor aflaat van gassen ;)
• Staalname via urinezakje
• ...

De basistechnieken gaan ondertussen al vlotjes en voer ik ook alleen uit. Het moeilijkste is de overdracht naar de verpleegkundige achteraf, maar het lukt, het lukt!

Weekend 19-21feb

Weekend vrijdag 19 februari tot zondag 21 februari 2010

VRIJDAGAVOND

YES!! Na het vele werken en vooral mentaal uitgeput zijn door het vele denkwerk bij elk gesprek is het eindelijk tijd voor een pauze: WEEKEND!

Eerst nog wat werken voor school en daarna tijd voor een aperitief op ons terras. Na nog een uurtje internet en nog wat streven, was het tijd voor de preparation voor het staptje in de wereld. We hoopten om vnvd een discotheekje te kunnen doen en fietsten richting Santa Catalina. Helaas was elke disco weer behoorlijk levenloos en nam het carnaval de meeste mensen in beslag. Gezien zowel Elisa als ik geen zin hadden in carnaval vnvd, besloten we ons chuppe af te kuisen en te hopen dat zaterdagavond deze avond kon goed maken!

ZATERDAG

Geslapen tot 11u, daarna gebruncht en gedoucht. Aangezien we hier al drie weken zijn, was het tijd om de was en de plas te doen: ok, eigenlijk vooral de strijk... Ik moet zeggen dat het één van de leukste strijkbeurten was die ik al gedaan heb: in openlucht in volle zon! Twee in één: mijn kleren werden eindelijk eens gestreken en mijn huid kon genieten van de warme zonnestraaltjes! Daarna was het PC-tijd op ons terras: Elisa een kant van de tafel en ik: laat het streven beginnen! Ik had toch liever een beach gaan doen, helaas moet het school daar een stokje in de wielen steken!

Bij wijze van pauze zijn we nog gaan shoppen naar de Spar en naart winkeltje op den esquina. Elisa besloot een duik te gaan nemen in de Cabildo desportivo en achteraf wat te zweten op de verschillende fitnesstoestellen... Ik daarentegen was mentaal niet voorbereid op een sportmoment, dus paste ik, ik zal wel wat zweten in de zon op ons terras! :p

Vandaag was het trouwens de laatste carnavaldag en er was een stoet 2 straten verder van ons. Het schoot wat laat in mijn gedacht om een kijkje te gaan nemen. Ik zag toch maar liefst 2 karren passeren :p Elisa zag er wat meer: zij was na haar solo swim/sport gestopt om het evenement eens te checken.

Naar de avond toe was het tijd voor een uitgebreide aperitief en maakten we kennis met de buren op de terrasjes rondom ons. Blijkbaar werd vanavond uitgebreid gevierd door de jongeren hier!

Ook wij waren van plan om ons nog een laatste keer onder de carnavalsmassa te begeven (al hadden we liever een disco'tje gedaan, maar alweer was daar geen kat te bespeuren, alleen wat honden of waren dat nu vuilzakken?* ;)

ZONDAG

Geslapen tot 11u en daarna opnieuw gebruncht. Om 14u hadden we een date aan Restorante Paparozi. Zowel Elisa als ik hadden geen idee waar het was, we gokten dat het naast de kustlijn van Playa Las Canteras was: juist gegokt! Alleen waren we eerst de andere kant van de kustlijn opgereden :p Samen met Yasmin, Pilla, Elisa en ik trokken we ‘de bergen' in. Volgens een connectie van Yasmin kon je bovenaan de berg Confidal genieten van een mooi uitzicht op de stad. De tocht zelf was op het gemak en één en al genietend van de omgeving. Na een foute weg te nemen, besloten we om ons een eigen weg te banen op de heuvel. We waren namelijk de eerste keer gewoon rond de berg gelopen> niet de bedoeling! Uiteindelijk bereikten we de top en inderdaad: het uitzicht was super!! Je zag het contrast van het drukke en goedbebouwde Las Palmas versus de omliggende mooie natuur (bergen, zee, groenigheid,...) ZOT SCHOON!

Na enkele minuten onbewust stil zijn, daalden we de heuvel opnieuw af, richting een restaurantje genaamd ‘O' sole mio' voor een heerlijke maaltijd aan een schappelijke prijs! We besloten dat we ook nog wel een lekkere dessert hadden verdiend en Yasmin nam ons mee naar een lekkere ‘Helado-bar' met artisanaal gemaakte ijscrème! De weg die we namen was die langs het strand: adembenemend wolkendek gecombineerd met de golvende zee! Alweer vree schoon! Het ijsje was de kers op de taart en een ideale afsluiter van wat alweer een geslaagde zondag was geweest! Op naar het volgende weekend zou ik zeggen, maar eerst nog 5dagen stage... Dju, we mogen niet aftellen naar het weekend, want dan gaat de tijd veeeeeeel te vlug!!!

Nursing: stageweek 2 - een langzame start

NURSINGWEEK maandag 15/02 tot vrijdag 19/02

Stage Hospital Materno Infantil (Joliene)

Als ik deze week eens op een rij zet, moet ik zeggen dat het eigenlijk op nursing-vlak behoorlijk uitdagingloos was: dag in, dag uit deed ik praktisch dezelfde taken:

• Helpen bij het wassen van de kinderen
• Bedjes opmaken
• Pampers verversen
• T° rectaal nemen
• SaO₂ sensoren om de voetjes van de kinderen doen
• Puffs geven via aerochambers
• Flesje geven
• Kindjes troosten en/of entertainen

Maw: vooral basistaakjes en eerder VPKzorgen op niveau van een beginnende 2^de jaar student VPK. Bij de meer specifieke VPKtaken keek ik meestal gewoon toe... Mijn dag hing eigenlijk vooral af van de verantwoordelijke VPK. De ene gaf veel uitleg en betrok me bij de zorgen en liet me ook zaken zelf doen. De andere aspireerde de kinderen zelf, was medicatie IV aan het toedienen terwijl ik niet eens gezien had dat ze het opgetrokken had, doorbladerde de mappen op haar eentje,... Nu, daar kon ik op zich weinig aan veranderen. De tijd waarin ik niets te doen had, hield ik mij bezig met het verdiepen in de Spaanse taal: elk woord die ook maar in me opkwam schreef ik in mijn notitieboekje om dan 's avonds op te zoeken. Jaja, op dit vlak komt de op en top strever/perfectioniste weer in me op: elke avond heb ik woorden opgezocht, geordend in mijn schrift en opgeschreven. Het is gewoon ECHT nodig dat ik deze verdomd moeilijke taal onder de knie krijg! Ik kan nu wel al mijn plan trekken waar nodig, maar ik wil kunnen PRATEN MET de mensen en daar niet ‘gelijk nen plant' toe te kijken!

Deze week vat ik samen als: ‘werken aant stad' > kijken hoe anderen werken... met als extra uitdaging te ontcijferen wat er allemaal verteld wordt :p

Maar leidt nu niet af dat ik het niet goed vind zo: misschien is het beter om alles een weekje tot me te laten doordringen. In België had ik nu al door hoe de dienst ongeveer werkte en kon ik zelfstandig aan het werk, maar hier zit dat nu eenmaal anders gezien de taal een groot obstakel vormt om me in een sneltempo professioneel te ontwikkelen. Volgende week probeer ik meer initiatief te nemen, gezien ik dan al meer weet wat er wanneer moet gebeuren.

Dan verder: wat het personeel betreft, moet ik toch even melden ze hier SUPER vriendelijk zijn en heel veel geduld hebben met een dutske gelijk te kik ;) Een ander kenmerk is dat ze streven om je zoveel mogelijk eten en drinken aan te bieden gedurende de pauze: quiere un cafe? Quiere bizcochos? Quiere yogur? Quiere una tarta?

Als ik alles zou eten dat ze me aanbieden zou ik terug kunnen drijven naar België en aanspoelen als moddervette walvis... Geen strak plan lijkt me :p

Que mas? Ik heb verder gelet op de hygiëne en de ene persoon vervult deze toch beter dan de andere. Toch blijf ik de hygiëne en steriliteit bizar vinden! Ik zag de VPK deze week een hickmann katheter verzorgen: zonder handschoenen, met steriele kompressen die hun nut volledig verloren gezien hij ze in een bolletje draaide en in zijn vingers nam, de katheter zelf gefixeerd met steristrips die ook met de blote hand werden aangebracht en het geheel werd afgedekt met een kompres (die ondertussen alles behalve steriel was) en een heerlijk onsteriele hepafix erbovenop die trouwens op maat gesneden werd met de schaar die hij uit zijn zakken toverde! Ronduit onsteriel, terwijl wij in België dit als een volledig steriele zorg moeten uitvoeren, ik was toch even van mijn leche!

Weekend 12-14feb

Weekend 12 tot 14 februari 2010

Ondanks de wijze stage, zijn we toch blij dat het weekend is: faeces tijd ;)

VRIJDAGAVOND

We hadden ons voorgenomen een kijkje te gaan nemen naar Santa Catalina om het carnaval eens te gaan checken. Onderweg kwamen we een hond en 2 sailorboys tegen. Elisa had het vooral op de hond gemunt en wou ermee op de foto. De 2 gasten mochten er ook nog bij... Na wat babbelen, wilden we vertrekken naar de fiesta. De ene gast ging naar huis met de bus, de andere had zich zelf even geïnviteerd om mee te gaan... Woehoew... NIET DUS! Hoe langer hij meeliep, hoe meer hij me liep te irriteren! Maar sissy's als we zijn, bleven we vriendelijk en hoopten en hem ergens onderweg te kunnen dumpen. Niets was minder waar: we zaten er mee opgescheept! Domper op de feestvreugde! Uiteindelijk zeiden we dat we naar huis gingen. Hij liep zelfs weer mee tot aan onze fietsen! Gelukkig maakte hij onze avond goed door een showtje te geven met de biciclette van Elisa en in zijn laatste slide plat op de bek te gaan!!!! :D Moesten wij ons even inhouden om hem niet vierkant uit te lachen!

Besluit van de avond: when we want to go to sleep, but we are sad: we have to watch a funny movie! (of we kijken naareen gastdie plat op zijn 'muile' gaat met ons fiets!)*** :p

Tweede besluit van de avond: we leggen geen contact meer met gasten die een hond bij hebben.

Derde besluit van de avond: we moeten DRINGEND smoezen vertalen in het Spaans en grover zijn tegenover motzakken!

ZATERDAG

We sliepen tot de middag, brunchten en vlogen in ons schoolwerk. Op het doen van onze boodschappen na werkten we tot 's avonds laat, tot het uur van preparing to party. Het grootste voordeel hier is dat we ons schoolwerk kunnen maken al genietend van het zonnetje, wat niet wegneemt dat ik heel content was dat het tijd was om me opnieuw in carnavaloutfit te proppen en opnieuw te vertrekken richting Santa Catalina met deze avond hopelijk geen motzakken! ;)

We vertrokken en er was DUIDELIJK veeeeel meer verkleed volk op stap! Hoe dichter we raakten van het spektakel, hoe moeilijker het werd om met onze fiets tussen de mensenmassa te slalommen: ongelofelijk hoeveel volk er was, ongelofelijk waarmee sommige mensen op straat durven komen en vooral ongelofelijk hoe marginaal het er weer aan toe ging! Het aroma is allesbehalve een streling voor de neus! ;)

We hoopten andere erasmussers tegen te komen en deze avond in een groep te kunnen feesten (al was het maar om de motzakken wat op afstand te houden als we in een bende stonden! ;)

Net toen we op het punt stonden te vertrekken, kwamen we Yasmine en Irene tegen. We gingen mee met Irene en haar 3 andere vrienden: dracula, scotisch boy en a lady in red.

Na wat dansen, dollen en de ogen de kost geven van al hetgeen rondom ons te zien was, fietsten we weer terug naar onze piso, richting ons bedje!

ZONDAG

Vandaag stond er een dagje zon, zee, strand op het programma! Het weer in Las Palmas zelf was overtrokken en regenachtig: ideaal dus dachten we om naar het zuiden te gaan!

HELAAS dacht het weer daar anders over: hoe dichter we kwamen van Puerto Rico hoe meer overtrokken het weer werd!! Puerto Rico is gekend als 1 van de meest zonnige plaatsen over de hele wereld en natuurlijk, als wij eens gaan regent het bakken uit de lucht! NIE NORMAAL!

Nu, regen of geen regen, we moesten er toch tenminste even blijven! Ten eerste was het zonde van het geld voor de bus om direct terug te keren. En ten tweede: ons vooruitzicht was ofwel ons hier bezighouden ondanks de regen of terugkeren naar Las Palmas en binnen zitten, werkend voor school... Dan toch liever in het ‘regenovergoten' Puerto Rico!

Het plan: een cafetaria of pasteleria zoeken en een taartje eten en een fokkie drinken. Na het zigzaggen tussen de druppels, vonden we uiteindelijk een bar met een degelijke dessertkaart. Elisa ging voor een wafel met slagroom en een bolletje ijs met een cafe con leche grande. Ik ging voor een pannenkoek met slagroom en ijs en een batido de platanas> bananenmilkshake!! De pannenkoek en de wafel mochten iets warmer, de milkshake iets kouder, maar het smaakte verdikke toch mega lekker!! EXACT wat we nodig hadden! Aan het einde van de boefsessie kwam de barman af met 2 grote, gratis(!) glazen baileys! Chin chin!! Naast de getinte milkshake (waar ik dus met andere woorden precies een beetje licht in het hoofd was), nu ook nog wat extra ‘lightness' van de baileys en dat voor een zondagnamiddag!!

Het weer verbeterde gelukkig en toen we de cuenta betaald hadden, scheen het zonnetje al weer op ons bolletje! De barman raadde ons een wandeling naast de kuststrook aan: gelijk had hij: super schoon! De kolkende zee, het uitzicht op zee, het contrast met de ‘stad',... een heel mooi plaatje om te onthouden! De wandeling kwam uit op een eerder verlaten strand: mocht het mooi weer geweest zijn, zat het hier waarschijnlijk vol met strandtoeristen, maar nu dus niet. We zetten onze mochillas bij de ligstoelen, verkleedden ons en namen een duikje in het helder blauwe water. Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaalig!!!! Super verfrissend en ontspannend om je te laten mee stromen met de kracht van de golven! Het water was ook echt niet koud eens je er even inzat en het weer beterde ziender ogen! Na wat te dobberen in het zoute water, kropen we uit het water. Ja hoor, dat kruipen mag je letterlijk nemen! Ik ben zowat samen met de golven aangespoeld op het strand of misschien beter: uit de zee gerold door de kracht van de golven!

Na het baden, nam Elisa nog een natural scrub beurt: een foto waard, ik paste voor de pijniging aangezien ik dan weer de zee in moest om me af te spoelen en vreesde dat ik deze keer niet meer uit de zee ging raken, gezien de vorige keer al zo elegant was!

Op de terugweg genoten we van de frisse zeelucht en besloten we dat deze dag toch een mega zalige was! Wat het lot niet allemaal voor ons in petto heeft!

De eerste dagen stage > nurses boven!

De eerste stagedagen... Nursing stuff!

Hèhè, de eerste 3 stagedagen zitten erop> finally! Zowel voor Elisa als voor mij vielen deze dagen heel goed mee. De verpleegkundigen op dienst zijn super vriendelijk en begripvol wat de taaldrempel betreft.

Ik sta in Hospital Materno Infantil op de afdeling Lactances: dit is een overgang tussen midcare en een gewone pediatrie. De leeftijdsgrens van de kinderen ligt ongeveer op 4jaar. Momenteel sta ik in box 2, bij de respiratoire aandoeningen. Niet zo verschillend van een gewone stage op pediatrie vind ik persoonlijk, ik hoop stiekem dat de pathologiën nog wat moeilijker worden of dat ik bijvoorbeeld op box3(midcare) zal mogen meehelpen.

De grootste uitdaging is duidelijk de taal! Ik hoop dat ik dat Spaans vlug onder de knie heb! Ik versta al veel en trek mij uit de strijd als ik iets wil zeggen, maar het maakt de stage wel super zwaar op mentaal vlak! De hersencellen doen overuren!

Wat mij hier wel opvalt is de hygiëne en steriliteit die nogal laks gehanteerd wordt:

• - Groot kompres valt op de grond bij het openen van de kast? Niks gebeurd, we leggen het gewoon weer op de hoop.
• - Kind X huilt, even troosten, kindje Y troost? Zonder wassen noch ontsmetten naar kindje Y en dat voor kinderen met een bronchitis...
• - De verzorging van een Hickmankatheter of een andere centrale catherer (bv femoralis)? Zonder steriele handschoenen, nog steriele kompressen, nog steriele instrumenten à Shocking!

Nu, ik probeer me toch zo goed mogelijk aan hetgeen te houden dat ik geleerd heb. Volgens mij denken de verpleegkundigen dat ik smetvrees heb, omdat ik mijn handen om de 5 minuten sta te wassen en te ontsmetten! :p

Maar, op dit minpuntje na, valt het tot nu toe REUZE goed mee. Het feit dat het personeel hier zo zalig vriendelijk en sociaal is, maakt de stage draagbaar en eens ik het Spaans beter onder de knie heb, zal het volgens mij zelfs amusant zijn!